Home 
Vereniging 
Fokbegeleidingscommissie 
Evenementencommissie 
Bibliotheek 
Nieuws 
Columns 
FAQs 
Links 
Kennels 
Trefwoordenregister 
Aanmelden als lid 
Contact 

Met de erkenning van meerdere rasverenigingen per ras door de Raad van Beheer (en als gevolg daarvan de oprichting van de Labrador Retriever Club Nederland) komt voor veel Labrador liefhebbers en fokkers, waaronder ik, een droom uit. Eindelijk maar toch hoeven we niet langer tegen de bierkaai te vechten om te worden gehoord. Eindelijk maar toch hoeven we niet langer en tevergeefs een beroep te doen op de democratische beginselen van een rasvereniging, omdat die democratische beginselen een grondprincipe van de nieuwe vereniging zijn, in plaats van een noodzakelijk kwaad dat je middels een dure huisadvocaat straffeloos kunt omzeilen. 
Met deze opmerkingen kunnen we het putdeksel van het verleden achter ons sluiten en volop genieten van de frisse wind die de Labrador Retriever Club Nederland ons belooft.  

Een aantal enthousiaste mensen uit de Labrador wereld heeft de koppen bij elkaar gestoken en de LRCN op vakkundige wijze uit de grond gestampt. Zonder over één nacht ijs te gaan is men er in korte tijd in geslaagd de neuzen dezelfde kant op te krijgen. We weten immers inmiddels maar al te goed hoe het niet moet; daarvan zijn er voorbeelden te over.  
Om erin te slagen op afzienbare termijn een volwaardige rasvereniging van de Labrador Retriever te worden, is er echter behoefte aan enthousiastelingen die op vrijwillige basis willen assisteren bij regionale LRCN clubmatches en jachtproeven, of interesse hebben in een toekomstige bestuursfunctie.  

In de Nederlandse kynologie komen veranderingen maar moeilijk van de grond. Veel kynologische bestuurders met visie zijn in het verleden stuk gelopen op behoudende krachten in de kynologie, die er vooral op uit waren hun eigen status in stand te houden en moderne ontwikkelingen tegen te gaan. Dat de Raad van Beheer thans door de Nederlandse Mededingingsautoriteit (Nma) wordt gedwongen meerdere rasverenigingen per ras te erkennen zal de behoudende krachten in de Raad een gruwel zijn, maar velen zullen verlicht adem halen door dit besluit, want door het toetreden van de nieuwe rasverenigingen tot de Raad van Beheer zal de besluitvorming van die vereniging wezenlijke veranderingen ondergaan en zullen er ontwikkelingen komen die voorheen niet mogelijk waren.  

Door heiliger dan de paus te willen zijn hebben we in het verleden van de kynologie tal van regels gecreëerd die compleet overbodig zijn; soms omdat ze in de wetgeving thuishoren in plaats van in een kynologisch reglement, soms omdat ze kant noch wal raken en fokkers onnodig beperken in het uitoefenen van hun hobby. Laten we ons vooral realiseren dat men in veel gevallen in het land van herkomst van een ras, zoals Groot-Brittannië in het geval van de Labrador Retriever, veel meer ervaring heeft met de organisatie van het verenigingsleven en het toepassen van regels dan in Nederland, en dat men daar zonder al die regelgeving en beperking beslist geen slechtere Labradors produceert dan in Nederland, terwijl het kynologische verenigingsleven aldaar bloeiend en boeiend is.  

Kortom: het moet weer leuk worden in de kynologie! Als nieuwe rasvereniging voor de Labrador Retriever kunnen wij daar ons steentje aan bijdragen, want als zodanig hebben wij invloed op de besluitvorming van de Raad van Beheer. Met een beetje goede wil wacht ons een prachtige toekomst!  

Jaap van der Wijk 
 
(N.B.: Columns worden geplaatst onder verantwoordelijkheid van de columnist. Het feit dat het bestuur van de LRCN zijn columnist(en) steunt, hoeft niet noodzakelijkerwijs te betekenen dat het bestuur de inhoud van elke column onderschrijft.)